Nu in Studio Skoop
Beetlejuice Beetlejuice La nuit se traîne La prisonnière de Bordeaux (Visiting Hours) Songs of Earth (Fedrelandet) Ponyo Emilia Pérez Blink Twice Memory Amerikatsi Kinds of Kindness Eternal Sunshine of the Spotless Mind Upon Entry (Border Line) Inside Out 2 - OV Castle in the Sky Los Colonos Apocalypse Now - The Final Cut Le Comte de Monte-Cristo The Straight Story Verschrikkelijke Ikke 4 (Despicable Me - NV) Inside Out 2 - NV
Nieuwsbrief
Ontvang wekelijks de programmatie in je mailbox
Lifeforce
Tobe Hooper - Groot-Brittannië - 1985 - 101 min.
met Steve Railsback, Mathilda May, Peter Firth, Patrick Stewart, Michael Gothard, ...
KURU CULT NIGHT #7 - CELEBRATING BAD TASTE ON THE BIG SCREEN
Woensdag 6 december om 22u15 - Klik hier voor tickets
“Space vampires in London”
Na ‘Eaten Alive’ en ‘The Texas Chainsaw Massacre 2’ duikt Kuru met ‘Lifeforce’ voor de derde keer op twee jaar tijd diep in het uitzinnige en onterecht verguisde oeuvre van de Amerikaanse cineast Tobe Hooper. Een contract met het legendarische Cannon Films, dat in de jaren tachtig een B-filmimperium bouwde uit actievehikels, leverde hem zijn grootste budget ooit (een van Cannons duurste producties) én vrij spel op creatief vlak.
Het verhaal vangt aan met de ontdekking van een 240 kilometer lang ruimtevaartuig verborgen in de gasvormige nevel rond de komeet Halley. Vanbinnen stoot de Amerikaans-Britse bemanning er op honderden vleermuisachtige schepsels en drie naakte mensachtigen in glazen containers. Die willen de astronauten zo gauw mogelijk mee naar huis nemen om op de onderzoekstafel te gooien. Wetenschap, weet je wel. Nog voor je Nostromo kan zeggen, draait hun missie uit op een nachtmerrie.
De onfortuinlijke crew uit ‘Lifeforce’ had natuurlijk niet kunnen weten dat niemand minder dan ‘Alien’-bedenker Dan O’Bannon meeschreef aan deze adaptatie van de pulproman ‘Space Vampires’. Zo’n titel vraagt om schaamteloos spektakel buiten proporties, wist de onverbeterlijke Tobe Hooper. Hij leefde zich uit met dit bewust campy scifi-epos dat teruggrijpt naar de hoogdagen van het productiehuis Hammer Films toen horror grossierde in dramatische overdaad. Imponerende fallus- en vaginasymbolen alom en een zelfverklaard ruimteballet van componist Henry Mancini, en dat alleen al in de opening! Wat volgt is van begin tot eind te wild voor woorden. Toch een poging: ‘Indiana Jones’-achtige special effects, een snuifje gravitas door Britse acteurs als (Sir) Patrick Stewart(!) en een slimme subtekst over Freudiaanse angsten en de aidspaniek in de eighties?!? Laat het mannelijke publiek zich van dat alles vooral het blote lijf van buitenaardse antagoniste Mathilde May herinneren. Tja.
EN
After ‘Eaten Alive’ and ‘The Texas Chainsaw Massacre 2’, Kuru delves deep into the frenzied and unjustly maligned oeuvre of American filmmaker Tobe Hooper for the third time in two years with ‘Lifeforce’. A contract with the legendary Cannon Films, which built a B-movie empire out of action vehicles in the 1980s, gave him his biggest budget ever (one of Cannon’s most expensive productions) and creative free play.
The story opens with the discovery of a 240-kilometers long spacecraft hidden in the gaseous nebula surrounding Halley’s Comet. Inside, the American-British crew stumble upon hundreds of bat-like creatures and three naked humanoids in glass containers. The astronauts want to take them home as soon as possible to throw them on the research table. Because science, right? Before you can say Nostromo, their mission turns into a nightmare.
Of course, the unfortunate crew in ‘Lifeforce’ could not have known that none other than ‘Alien’ creator Dan O’Bannon co-wrote this adaptation of the pulp novel ‘Space Vampires’. A title like that calls for shameless spectacle out of proportion, the incorrigible Tobe Hooper knew. He indulged himself with this deliberately campy sci-fi epic that harks back to the heyday of Hammer Films’ productions when horror was all about dramatic excess. Imposing phallus and vagina symbols everywhere and a self-proclaimed space ballet by composer Henry Mancini, and that’s just the opening! What follows is, from start to finish, too wild for words. Nonetheless, an attempt: ‘Indiana Jones’-esque special effects, a pinch of gravitas by British actors such as (Sir) Patrick Stewart(!) and a clever subtext about Freudian fears and the AIDS panic in the eighties?!? Still, leave it to male viewers to mostly remember the bare body of alien antagonist Mathilde May. Oh well.
★
“Watching ‘Lifeforce’ now is to be reminded that even big-budget films were once allowed to be adventurous and idiosyncratic, even in the 1980s, and that American horror movies were once capable of being fun, sexy, and subversively empathetic.” - Slant ★★★½
“It has everything a growing horror freak needs: extreme violence, tons of nudity, vampires, mummies, and apocalyptic bedlam. The movie is slyer and smarter than people give it credit for, and absolutely gorgeous-looking. It was Hooper at his grandest and most playful.” - IndieWire ★★★½
“What separates ‘Lifeforce’ from similar trash is that we have a director in control of his material. Tobe Hooper knows how to scare and how to amuse. And ‘Lifeforce’ is definitely weighted toward the latter. (...) In film circles there’s a name for pictures like ‘Lifeforce’. Film Comment magazine has dubbed them ‘‘guilty pleasures,’’ movies you’re embarrassed to admit you like. Maybe somebody spiked my popcorn, but I can’t deny that I liked ‘Lifeforce.’” - Gene Siskel (Chicago Tribune) ★★★½